De Wind in de Wilgen INTEGRAAL (+stofomslag)

Toen mijn kinderen klein waren, was er op tv een tekenfilmserie: De Wind in de Wilgen. Tenminste, zo had mijn geheugen het opgeslagen. Maar mijn kinderen herinneren zich er niets van, dus het zal wel niet kloppen. Als ik indertijd gekeken heb, wat dus nog maar de vraag is, is er mij niet veel van bijgebleven. Dat de personages dieren waren. Dat is het zo ongeveer.

De Wind in de Wilgen is een klassieker, zoals Alice in Wonderland en Winnie the Pooh. De auteur, Kenneth Grahame (1859 - 1932), vertelde de verhalen aan zijn enige kind en schreef ze later in brieven. Het boek kwam uit in 1908. Dat boek is in 1996 verstript door Michel Plessix. In 2014 zou hij er ook nog een vervolg op maken, De wind in de woestijn. Daarover zal ik over een tijdje schrijven.

Bij Silvester Strips is De wind in de wilgen nu compleet uitgegeven, in een kloek boek, groot formaat, meer dan 125 blz. dik. Het is een mooie hardcover, met een leeslint en een stofomslag (waarop aan de binnenkant een grote tekening staat). Fraai gedaan.

Plessix moest in zijn adaptatie het een en ander weglaten, maar over het algemeen volgt hij het boek. Het enige hoofdstuk dat hij overgeslagen heeft, is 'Wayfares all', hoofdstuk 9, waarschijnlijk omdat hoofdstuk 10 aansluit bij hoofdstuk 8. Je mist dat negende hoofdstuk niet.

Voor wie het verhaal in proza wil lezen: een vertaling in het Nederlands vind je hier.
Mol, Rat, Das en Pad

De wind in de wilgen begint met Mol, die zijn huisje aan het schoonmaken is. Net als bij de dierenverhalen van Toon Tellegen hebben de dieren geen andere naam dan de soort waartoe ze behoren: Mol, Rat, Das, Pad. Ze dragen kleren, zodat ze er menselijk uitzien. In het eerste hoofdstuk verlaat Mol zijn huis en gaat op pad met Rat. De twee zullen lang samen zijn.

Ze gaan op bezoek bij Pad, die duidelijk van een hogere stand is en een veel luxere woning heeft. Pad heeft zo zijn obsessies, die vaak met snelheid te maken hebben (auto's en vliegtuigen). Hij komt daardoor verschillende keren in de problemen. Zo komt hij in de gevangenis terecht en zijn landhuis wordt een keer gekraakt (maar het wordt heroverd).
Het Wilde Woud

Rat vertelt over Das en Mol wil graag Das bezoeken, maar die woont in het Wilde Woud en het is gevaarlijk om naar hem toe te gaan. Als Rat de boot te lang afhoudt, gaat Mol in zijn eentje op pad. Als hij in het woud is, slaat de angst toe en het is maar goed dat Rat naar hem op zoek gaat en hem vindt. Als het ook nog gaat sneeuwen lijken ze verloren, maar ze vinden gelukkig op tijd het huis van Das.

Het zijn lieve verhalen: de dieren steunen elkaar en voelen zich voor elkaar verantwoordelijk. Er zijn spannende passages, maar uiteindelijk zal alles goedkomen. Dat is een geruststellende gedachte voor de jonge lezertjes.
In een strip, waarin er niet alleen over de personages wordt verteld, maar waarin je ze ook ziet, kun je gemakkelijk meeleven met de hoofdfiguren. Vooral ook omdat het interessante karakters, met verschillende kanten. Mol is soms wat mopperig, soms wat angstig, maar hij is ook ondernemend en hij maakt tekeningen en je kunt zeker op hem bouwen. Hij heeft een groot hart.

Volwassenen
De wind in de wilgen is vooral een kinderboek, maar het kan uitstekend door volwassenen gelezen worden. Sommige passages, zoals de tocht door het Wilde Woud kun je ook opvatten. Al in de Divina Commedia van Dante is de hoofdpersoon verdwaald in een woud, zoals we allemaal wel eens zijn, al is er geen boom in de buurt.

De volwassenen zullen ook oog hebben voor de maatschappelijke positie van de verschillende dieren (Pad is heel erg rijk, maar de andere drie hoeven ook niet te werken) en ze zullen de verwijzingen naar andere literatuur zien. Het laatste hoofdstuk, 'The Return of Ulysses' heet bij Michel Plessix 'Terug op Ithaka'. De terugkeer van Odysseus ging met nogal wat geweld gepaard, net als de herovering van het huis van Pad.

Tekeningen
Volwassenen en kinderen zullen beiden kunnen genieten van het tekenwerk van Plessix, dat bijzonder sfeervol is. Op verschillende tekeningen is ook lekker veel te zien, zodat je er lang naar kunt kijken zonder je te vervelen. Er zit een zekere knusheid in de verhalen en de tekeningen dragen er sterk aan bij.

Met deze verstripping is De Wind in de Wilgen toegankelijk voor een groot publiek. Degenen die het boek al kennen, zullen het leuk vinden om de strip te lezen en voor degenen die het boek niet kennen, is de strip een goede introductie.

https://teunisbunt.blogspot.com/2026/03/de-wind-in-de-wilgen-michel-plessix.html

Met een mol, een rat en een onstuimige pad naar werelden waar we willen verdwalen

Strip Met de stripbewerking van het klassieke kinderboek De wind in de wilgen schiep de Franse stripmaker Michel Plessix een natuurwereld waarin we maar al te graag willen verdwalen. In zijn zelfgeschreven vervolgverhaal gaan Pad, Mol en Rat naar warme oorden waar de lokale verhalen even mooi zijn als de omgeving.

De wind in de wilgen is een kinderboek uit 1908 van de Schotse schrijver Kenneth Grahame, waarin dieren de hoofdrol spelen. De Franse stripmaker Michel Plessix (1959-2017) bewerkte de klassieker tot een imposant stripverhaal, waaraan hij zes jaar werkte. De vier delen van de strip verschenen in het Nederlands in 2003 en 2004. Het boek van Grahame kent twaalf hoofdstukken, waarvan Plessix de eerste elf in zijn gelijknamige adaptatie verwerkte.

In De wind in de wilgen volgt de lezer een groep dieren, met name Mol, Rat, Das en Pad. Aanvankelijk lijkt er niet veel loos in het bos, tot de aristocratische Pad zich in de nesten werkt. Hij steelt een auto en belandt voor twintig jaar in de gevangenis. Het grappige is dat dit zich in een fractie van een hoofdstuk afspeelt, ergens halverwege. Tot die tijd meandert het verhaal van ontmoeting naar gesprek, van reisje naar maaltijd, en ook naderhand lijkt er niet veel haast.

Iedere pagina een kunstwerkje

Plessix toont zich een verteller pur sang en neemt daarvoor alle tijd. Het plezier zit vooral in de manier van spreken en de vertelvorm waarin hij de gebeurtenissen giet. Zijn versie van De wind in de wilgen is één groot liefdewerk van een auteur die de lezer door zijn wereld laat trekken. De ontwikkelingen zijn soms zo fraai beschreven dat het uitkijken is om je niet in de teksten te verliezen, maar ook oog te houden voor de prachtige tekeningen.

Plessix nam namelijk de gelegenheid te baat om van iedere pagina een bucolisch kunstwerkje te maken, met gevoel voor detail en prachtig in kleur uitgewerkt. Op een positieve manier merk je dat het om een strip van meer dan 25 jaar oud gaat. Veel huidige striptekenaars komen uit de animatiehoek en dat is te zien door een overdaad aan ingezoomde actie-sequenties en wisselende camerastandpunten. Plessix blijft daar verre van: hij kiest voor panoramische tekeningen en hoge kaders, waardoor het niet opvalt dat er behoorlijk wat tekst op een pagina staat.

Vervolgverhaal

Het laatste en twaalfde hoofdstuk uit het oorspronkelijke verhaal van Grahame nam Plessix als vertrekpunt voor De wind in de woestijn, dat hij uitwerkte tot een flinke vertelling van vijf delen. De laatste twee delen verschenen nooit in het Nederlands, tot nu. In dit verhaal zijn dezelfde figuurtjes aanwezig. Rat ontmoet een reislustige zeerat, die hem vertelt over zijn avontuurlijke omzwervingen. Daarna is het aan de onstuimige Pad om de boel op stelten te zetten: hij smeert ‘m omdat hij ook iets van de wereld wil zien. Als Rat en Mol hem achterna gaan, om hem tot rede te brengen, belanden ze op een boot die het drietal naar de Oriënt brengt.

In het oorspronkelijke boek van Grahame behoorden de dieren tot verschillende maatschappelijke klassen. In de stripbewerking van De wind in de wilgen handhaafde Plessix dat onderscheid. In zijn vervolgverhaal liet hij dit gegeven los en koos hij voor duidelijk verschillende karakters die het verhaal opstuwen. Pad is de onaangepaste probleemmagneet en daarmee de gangmaker, Mol de naïeve goeierd die gesprekken in gang zet en Rat de doortastende reisleider. De dynamiek van het drietal doet denken aan die van Jeff Smith’s Bone, de Amerikaanse stripklassieker waarin drie botsende karakters met elkaar op reis gaan.

In De wind in de woestijn kiest Plessix voor een raamvertelling. Het is geen verhaal met een sturend plot, maar een reeks kleine belevenissen die tezamen het meest op een reisverslag lijken. De dieren verwonderen zich over andere culturen, het geloof en eetgewoonten.

Er wordt veel verteld onderweg. Plessix bleef de poëtische, licht-filosofische aard van het oorspronkelijke verhaal trouw. Hij staat stil bij oude wijsgeren, klassieke verhalen en fabels, op zo’n manier dat het een kinderstrip blijft die zeker ook in de smaak valt bij volwassen lezers. Dit verklaart ook de populariteit van de verhalen in Frankrijk, waar de wind-verhalen van Plessix tot de canon behoren. Fijn voor ons: eindelijk zijn beide verhalen in vol ornaat en achter elkaar te lezen.

- Stefan Nieuwenhuis (NRC)

https://www.nrc.nl/nieuws/2025/11/26/met-een-mol-een-rat-en-een-onstuimige-pad-naar-werelden-waar-we-willen-verdwalen-a4913515